• ایمیل
  • پرینت
  • آدرس خلاصه

کد خبر: 91069

اکونومیست:

آمریکا-چین و خطر یک جنگ تجاری

تا زمانی که ترامپ با چین بر اساس قوانین سازمان تجارت جهانی مقابله می کند، جهان باید مانع از یک جنگ تجاری شود. حتی اگر سازمان تجارت جهانی به این نتیجه برسد که تدابیر تجاری آمریکا قوانین را نقض می کند.

تلاش دونالد ترامپ برای حفاظت از کارگران آمریکایی در برابر تقلب خارجی ها آغاز شده است. ولی در اولین توییت های سیاسی و دستورات اجرایی، چین به طور آشکارا غایب بوده است. در مبارزات انتخاباتی وی چین را به خاطر دستکاری در نرخ ارز محکوم کرد، و چین را به نقض قوانین تجارت جهانی متهم نمود و تهدید کرد که تعرفه ۴۵ درصدی را بر صادرات وضع خواهد کرد. اکنون جهان منتظر است تا ببیند منظور ترامپ از این سخنان چه بوده است.

وعده ترامپ برای معرفی چین به عنوان یک دستکاری کننده نرخ ارز دیگر تکرار نشده است. تفسیر خوش بینانه این است که ترامپ فهمیده است که این وعده بر اساس یک واقعیت جایگزین بوده است. چین دیگر نرخ ارز را برای دستیابی به مزیت رقابتی کاهش نمی دهد، و به جای آن نرخ ارز را افزایش می دهد. تفسیر بدبینانه این است که استیون مانچین وزیر خزانه داری ترامپ هنوز از سوی سنا تایید نشده است.

ترامپ قطعا این قدرت را دارد تا انتقام ویرانی تجارت را بگیرد. افزایش تعرفه به ضرر مصرف کنندگان آمریکایی خواهد بود و در تناقض با سیاست های سیستم تجارت جهانی است که از سوی سازمان تجارت جهانی تصویب و اجرا شده است. ولی به جای از بین بردن سیستم تجاری جهان، شاید ترامپ هنوز درباره اینکه با چین چگونه برخورد کند، تصمیم نگرفته است. وبسایت کاخ سفید بدون اشاره به چین، قول داده است تا از هر ابزاری برای پایان دادن به نقض قوانین تجاری استفاده کند.

ویلبر راس در روند تایید صلاحیت به عنوان وزیر بازرگانی آمریکا، تا حدی اطمینان داده است که از قانون تعرفه اسموت هاولی درس هایی گرفته است، که در دهه ۱۹۳۰ موجب افزایش تعرفه ها شد. (آن قانون در آن زمان کارایی لازم را نداشت و حالا نیز به احتمال زیاد کارایی ندارد.)

سیاست وی شامل تهدید برای مجازات کشورهاست، نه بازی با قوانین. وی پیشنهاد داده است که وزارت بازرگانی اقدامات خاص خود را علیه دامپینگ خارجی آغاز کند، روبرت لایت هایزر گزینه مورد نظر ترامپ به عنوان نماینده تجاری آمریکا نسبت به قوانین سازمان تجارت جهانی و نحوه برخورد با آن در دادگاه ها اطلاع دارد. رویکرد دعواگونه با چین در گذشته موفقیت چندانی نداشته است. در دولت اوباما، نمایندگی تجاری آمریکا ۱۶ بار با چین دچار چالش شد، بر سر مسائلی از مالیات غیر قانونی بر صنایع فولاد و خودروسازی آمریکا گرفته تا دامپینگ و سهمیه صادراتی بر مواد خام کمیاب. این هفته نیز یک پرونده بزرگ مطرح شد که چین را به یارانه غیرقانونی به کشاورزی متهم کرده است.

افزایش تنش هنوز خطر اقدام متقابل چین را افزایش می دهد. زمانی که آمریکا در سال ۲۰۰۹ تعرفه واردات لاستیک چین را افزابش داد، چین نیز واردات دانه و خوراک مرغ را از آرژانتین و برزیل به جای آمریکا آغاز کرد. اهداف احتمالی این بار چین نیز برای تلافی، سویا و هواپیما خواهد بود که در مجموع یک چهارم صادرات آمریکا به چین را شامل می شود. البته چین به سادگی نمی تواند جایگزینی برای کل عرضه سویای آمریکا پیدا کند. ولی اگر چین بخواهد سویا را از سایر کشورها خریداری کند این خطر وجود دارد که قیمت تا یک سوم کاهش یابد. گرچه چین هنوز نمی تواند هواپیماهای تجاری با کیفیت بالا تولید کند، ولی می تواند از ایرباس خریداری نماید.

خطر دوم این است که ساختار سازمان تجارت جهانی تحت فشار ناشی از پرونده های جدید، فرو می پاشد. این سازمان که با محدودیت بودجه روبر است و تنها ۶۴۰ کارمند دارد، با افزایش تعداد پرونده های اختلافات تجاری در سال های اخیر روبرو شده است.

رویکرد کاملا خصمانه نسبت به تجارت می تواند یک مشکل اساسی تر را ایجاد کند. چاد باون از موسسه پترسون برای اقتصاد بین الملل نوشته است: قوانین سازمان تجارت جهانی به اندازه کافی روشن و شفاف نیست. ترامپ درست می گوید که چین غالبا به روح قوانین تجارت جهانی احترام نمی گذارد. برای مثال قوانین این سازمان هیچ تعریف مشخصی از یک شرکت دولتی ارائه نمی دهد، بنابر این شناسایی آن و مقابله با یارانه های دولتی بسیار سخت است. راهبرد اوباما برای حل این مشکل این بود که به توافقنامه ای برای تعریف شرکت های دولتی دست یابد، یک بخش در دستکاری نرخ ارز و فصلی برای استانداردهای محیط کار؛ همه به منظور حمایت از رقابت ناعادلانه.

پیمان تجاری موسوم به تی پی پی در ابتدا چین را حذف کرده بود. ولی امید این بود که چین روزی به این توافقنامه تن دهد ولی ترامپ طی هفته جاری این توافقنامه تجاری را لغو کرد. راهبرد ترامپ کاملا متفاوت است. تا زمانی که او با چین بر اساس قوانین سازمان تجارت جهانی مقابله می کند، جهان باید مانع از یک جنگ تجاری شود. حتی اگر سازمان تجارت جهانی به این نتیجه برسد که تدابیر تجاری آمریکا قوانین را نقض می کند، این قوانین محدودیت هایی را در قبال تدابیر تلافی جویانه وضع کرده است.

منبع: اکونومیست

 

ارسال نظر